Parafia Kościoła ewangelickiego w Mieczkowie została oficjalnie utworzona w roku 1742. Jednak już na początku reformacji Mieczków szybko poddał się jej wpływom. Obecny kościół katolicki św. Andrzeja Boboli został przejęty przez ewangelików na jakiś czas.
Niestety z tamtego okresu nie zachowały się żadne informacje. Jedynym źródłem  jakie jest obecnie znane, jest drukowane kazanie pastora Wolfganga Ferentz z 1653 roku. Wygłosił on je w święto św. Szczepana 1653 roku. Było ono kazaniem pożegnalnym pastora do wiernych, wygłoszonym przed wydaleniem go z miejscowości przez katolików. 

Ferentz wcześniej (8 sierpnia 1650) na polecenie urzędu królweskiego w Czechach został wydalony z Jawora, gdzie 4 lata wcześniej był opisywany jako „zwykły kaznodzieja w głównym kościele św. Marcina”. Po wygnaniu Ferenza kościół w Mieczkowie przeszedł w ręce katolickiej parafii w Osieku, zaś obsługiwany przez niego kościół w Jarosławiu, w zarząd katolickiej parafii w Pierśnie. W tym czasie we wspomnianych miejscowościach nie było katolickich mieszkańców. 

Kolejne informacje o ewangelikach w Mieczkowie pochodzą z roku 1742. Otóż w tym roku ewangelicy z Mieczkowa i okolicznych miejscowości wystosowali petycję do króla, z prośbą o zgodnę na budowę domu modlitwy w którym sprawowane byłyby kościelne ceremonie. W petycji  wspomniano, iż w Mieczkowie pomimo tego, że wszyscy mieszkańcy są ewangelikami, jest kościół katolicki, a brak ewangelickiego. Petycję tą wystosowano 22 sierpnia 1742 roku. Odpowiedź nadeszła dość szybko. Wyznaczony został komisarz, który przejął nadzór nad sprawą. Doszło także do spotkania mieszkańców i omówienia szczegółów. Budowa domu modlitwy ruszyła również bardzo szybko. Zakończyła się po 9 tygodniach.  W „23 niedzielę po Trójcy świętej” odbyła się w domu modlitwy pierwsza ceremonia ewangelicka. Sprawował ją ksiądz inspektor rejonu świdnickiego – Gottfried Balthasar Scharff.  Tuż po tych wydarzeniach dokonano także obsadzenia urzędu proboszcza. Wśród 3 kandydatów, którzy wygłosili kazania, wybrano pochodzącego ze Strzegomia Gottlieba Sommer. Po pomyślnym zdaniu odpowiedniego egzaminu (który miał miejsce 17 grudnia 1742 roku we Wrocławiu) i ordynacji w kościele św. Elżbiety we Wrocławiu, 31 stycznia 1743 objął urząd proboszcza w Mieczkowie. Tego samogo roku pracę jako organistwa i dyrektor ewangelickiej szkoły podstawowej rozpoczął Samuel Banisch. Do Rady parafialnej jako pierwsi weszli Caspar Grau i Andreas Grundmann - gospodarze z Mieczkowa. Rada parafilana z proboszczem tworzyła Kolegium kościelne. Zostało ono poszerzone o przedstawicieli innych miejscowości w 1835 roku. Proboszcz Gottlieb Sommer pełnił funkcję proboszcza przez 56 lat. Zmarł 14-go kwietnia 1798 roku w wieku 83 lat. W ostatnich latach (od 1794 roku) w funkcjach proboszcza pomagał mu jego syn Gustav Friedrich. On, po śmierci ojca, został również jego następcą. 

Pierwsze dekady parafii ewangelickiej nie należały do łatwych. W tym czasie toczyły się Wojny Śląskie. W 1760 roku kościół i dom modlitwy  w Mieczkowie został splądrowany przez Rosjan. Prawie całe wyposażenie domu zostało zrabowane przez żołnierzy. Część mieszkańców, jak i sam Sommer w nocy uciekło z miejscowości w stronę Wrocławia. Podobny lost spotkał jego syna -  Gottlieba w 1813 roku.

Gustav Friedrich Sommer zmarł 10 grudnia 1825 roku. Został pochowany w rodzinnym grobowcu, w którym spoczywał już jego ojciec i członkowie rodziny.  Na następce wybrano Ludwiga Falk – ojca Adalberta Falk, polityka i ministra edukacji w rządzie Bismarcka. (Wydarzenie to zostało upamiętnione wmurowaniem pamiątkowej tablicy na plebanii w 1928 roku.) Ludwig Falk po trzech latach od objęcia posługi  przeniósł się do Świdnicy, a następnie do Wrocławia, gdzie dalej pełnił funkcje duszpasterskie. Jego następcą w Mieczkowie został Johann Caspar Schulz. Pełnił tą funkcję w latach 1829-1879. W 1842 roku – z okacji setnej rocznicy budowy domu modliwty została wydana książka autorstwa Schulza pt: "Nachrichten Ber Die Grndung Und Erbauung Der Evengelischen Kirche Zu Metschkau, Striegauer Kreises: Bei Gelegenheit. . . Am 30. Okt. 1842 Eintreffenden". Opisuje ona historię ewangelików z Mieczkowa i okolic, budowę domu modlitwy i kazania z uroczystości jubileuszu. Za jego kadencji została wybudowana w 1844 roku nowa plebania. Doszło także do procesu pomiędzy władzami świeckimi a parafią w sprawie własności budynku szkoły ewangelickiej. W omawianym czasie parafia utraciła kościół w Jarosławiu, który został odebrany przez katolików. 

W latach 40-tych XIX wieku liczba ewangelików w miejscowościach parafii wyglądała następująco:

• Mieczków 425 mieszkańców / 388 ewangelików
• Pielaszkowice 489/420
• Sokolniki 116/111
• Jarosław 350/141
• Samborz 279/227
• Wichrów 384/50
• Osiek 833/9
• Godków 443/1
• Bogdanów 469/24

W 1867 wybudowany został w Mieczkowie nowy kościół z wieżą. Konsekracja kościoła odbyła się w drugą niedzielę adwentu 1867 roku. Dokonał jej Generalny Inspektor - D. Erdmann. W 1879 roku w tym kościele pastor Schulz celebrował 50-lecie swojej posługi w parafii. 

Po Schulzu posługę pastora pełnił przez siedem lat Hermann Niebuhr, który następnie został proboszczem w Kościele Łaski w Jeleniej Górze. 27 marca 1887 roku na urząd pastora został wprowadzony Paul Fengler. Funkcję proboszcza pełnił w Mieczkowie do roku 1928. Ostatnie lata życia spędził w Legnicy. 11 marca 1928 roku zastąpił go Karl Wiethuchter. Głosił on liturgię w nowym kościele w Mieczkowie, jak i również co 3 tygodnie w kaplicy pałacowej w Bogdanowie. 

Do parafii ewangelickiej w Mieczkowie w roku 1932 wchodziły następujące miejscowości: Mieczków, Pielszakowice, Sokolniki, Osiek, Bogdanów, Godków i Wichrów. Ludność ewangelicka przeważała w Mieczkowie, Pielaszkowicach i Sokolnikach. W Osieku, Wichrowie i Godkowie przeważała ludność katolicka, zaś w Bogdanowie proporcje te były mniej więcej równe (300 katolików, 200 ewangelików). Zaznaczyć należy, iż mieszkańcy Bogdanowa (należącego do Cysterstów z Lubiąża do 1811 roku) bardzo szybko przeszli na ewangelizm. Jeszcze w roku 1860 na 500 mieszkańców tylko około 30 było ewangelikami. Do roku 1928 w skład parafii Mieczków wchodziły również od czasów wojny 30-letniej Samborz i Jarosław. Nie mniej w 1928 roku zostały wyłączone i przyłączone do parafii w Pierśnie. 

Po II wojnie światowej, wraz z emigracją ludności niemieckiej i napływem polskiej – katolickiej, parafia przestała istnieć. Od 1945r. kościół jest użytkowany jako magazyn. Wyposażenie kościoła zostało zniszczone a nawa kościelna została podzielona na dwa poziomy. Obecnie kościół - magazyn jest w stanie dewastacji. Wieża kilka lat temu została prowizorycznie zabezpieczona. Na jej szczycie znajduje się bocianie gniazdo.

Zdjęcia obecnej świątyni można zobaczyć klikając tutaj. 

Opracował Marek Mazur na podstawie: 

• Kirchenkreis Striegau in Geschichte und Gegenwart - Festschrift zur General-Kirchenvisitation 1932, Herausgegeben von Pastor P. Hechler, Saarau i. Schl., P. Hecher, 1932
• Statistik der evangelischen Kirche in Schlesien, Friedrich Gottlob Eduard Anders, Glogau 1848